Σάββατο 15 Δεκεμβρίου 2018

Dead Sidewalkers, The Dead Dranks @ 13.12.2018 Bad Tooth


H αναμενόμενη καταιγίδα δεν ήρθε ποτέ ως καιρικό φαινόμενο το βράδυ της Πέμπτης στην Αθήνα, αλλά ως πανκ ενέργεια στου Ψυρρή που παρέσυρε το κοινό του Bad Tooth.

Πριν καν μπεις στο Bad Tooth, ψαρώνεις στην είσοδο με την μαυροκόκκινη τέντα σε μαύρο φόντο και αναρωτιέσαι εάν βρίσκεσαι στην Κακουργιοδικείου το 2018 ή στην Νέα Υόρκη στα 70’s (βλ.CBGB). Και εντός, φοράει τα μαύρα του παντού, και είναι γεμάτο με αυτοκόλλητα και graffiti. Διάχυτη η πανκ αισθητική (παγκάκια, darts, επιτραπέζιο ποδοσφαιράκι) και μετά την μακρόστενη μπάρα βρίσκεται η σκηνή καθώς και μια μίνι ξύλινη εξέδρα για τέλεια οπτική επαφή με τα συγκροτήματα που εμφανίζονται.   
Οι The Dead Dranks ανέβηκαν στην σκηνή στις 22:30 και για 50 περίπου λεπτά παρουσίασαν τις punk-garage συνθέσεις τους καθώς και όπως καταλαβαίνω κάποιες διασκευές. Αυτό που σίγουρα μου έβγαλαν είναι ένας ξεσηκωτικός εφηβικός ενθουσιασμός, ενώ τρομερή εντύπωση μου έκανε το γεγονός ότι υπάρχουν πολλά μελωδικά lead κιθαριστικά μέρη, που δίνουν έναν πιο alternative – grunge αέρα στις συνθέσεις τους (σαν να άκουσα και Green Day…). Τα τραγούδια δεν βασίζονται μόνο στην ταχύτητα (πολύ καλό το rhythm section) αλλά και σε πιο headbanging (ροκ) σημεία, καθιστώντας τες άκρως ενδιαφέρουσες. Το κοινό που είχε γεμίσει ικανοποιητικά το χώρο, χόρεψε, χειροκρότησε και σίγουρα θα ψάξει πάλι την μπάντα για επόμενο live. 

H πρώτη μου επαφή με τους Dead Sidewalkers στο Ίλιον Plus τον Μάιο, ήταν αρκετή ώστε να θυμηθώ και να γουστάρω με το εισαγωγικό “Addiction”. Φουλ ενέργεια, η μπάντα πολύ δεμένη, και η ατμόσφαιρα στο club “φούντωσε”. Αν δεν τους έχετε δει, πέραν της αλήτικης punk’n’roll μουσικής, είναι πολύ ευρηματικός ο τρόπος που στα ρεφραίν (και όχι μόνο) συνδυάζονται τα punk φωνητικά του Χάρη με τα Lemmy-like φωνητικά του Σπύρου στα τύμπανα.

Η τετράδα είναι η αιτία που έψαξα και έμαθα τους Wipers (διασκευάρα στο “This time”), ενώ πλέον έχω και αγαπημένο Dead Sidewalkers τραγούδι, το “Mother’s New World”! Τα παιδιά έδωσαν ένα πολύ καλό live, αφού κρίνοντας από τις αντιδράσεις και τα «πίσω-μπρος» του κοινού, δεν πρέπει κανένας να έφυγε ανικανοποίητος. 
Αν γουστάρετε Stooges, MC5, Dead Kennedys, οι Dead Sidewalkers είναι οι άνθρωποι σας. Tην επόμενη φορά δείτε τους!

Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 2018

Upcoming event: Dead Sidewalkers, The dead dranks @ 13.12.2018 Bad Tooth


Την Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου πανκ-γκαράζ οργασμός στο Bad Tooth, από δυο έμπειρες μπάντες.

Οι Dead Sidewalkers δημιουργήθηκαν το 2016 και αποτελούνται από τους: 

Σπύρο Δουλγερίδη στα drums και τη φωνή (ex-Rockin’ Bones, The Earthbound and False Alarm)
Χάρη Γκελεστάθη στη φωνή (ex-Rockin’ Bones, Widow Pit)
Κωνσταντίνο Κοπανάκη στην κιθάρα (ex-False Alarm)
Θοδωρή Σταυριανό στο μπάσο (ex-Sugah Galore, Mama Sings Fire, Off)

Αλήτικο punk rock ‘n’ roll όπου συνδυάζονται συχνά τα φωνητικά Χάρη και Σπύρου για το ξεσηκωτικό αποτέλεσμα.

Θυμηθείτε εδώ την εμφάνιση τους με τους Penny Dreadful στο Ίλιον Plus, τον Μάιο που μας πέρασε.




Οι The Dead Dranks είναι μια μπάντα από την Αθήνα η οποία σχηματίστηκε το 2005.

Αποτελούνται από τους:
Soto Gem: φωνή, κιθάρα
Tony: κιθάρα, φωνητικά
Pol Jag: μπάσο
Akis: τύμπανα

Αρχικά εμπνεύστηκαν από κλασσικές rock ‘n’ roll μπάντες όπως οι Ramones, The Stooges, Social Distortion, Wipers κλπ. αλλά ο ήχος τους στην πορεία επηρεάστηκε από διάφορα παρακλάδια του rock ‘n’ roll όπως το garage punk των 60’s, το punk rock, η rock σκηνή της Αυστραλίας, το post punk και γενικά από οτιδήποτε τους εκφράζει στη μουσική ανεξαρτήτως συγκεκριμένου ιδιώματος. 

Έχουν εμφανιστεί στις περισσότερες γνωστές σκηνές της Αθήνας (Gagarin, An Club, s.i.x. Dogs κλπ) ενώ η σημαντικότερη μέχρι τώρα στιγμή τους ήταν όταν άνοιξαν τη συναυλία των θρύλων Buzzcocks στο Κύτταρο.

Το ντεμπούτο άλμπουμ τους κυκλοφόρησε και διατίθεται στις συναυλίες τους και σε επιλεγμένα δισκοπωλεία και distros. Το καλοκαίρι του 2018 ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις του δεύτερου δίσκου τους.


 

Κυριακή 9 Δεκεμβρίου 2018

Hindi Zahra @ Fuzz 8.12.2018


Μαροκινό ηφαίστειο εξεράγη στο Fuzz το βράδυ του Σαββάτου.

Αν δεν κάνω λάθος η πρώτη φορά που μας επισκέφθηκε η Hindi Zahra ήταν αρχές του 2017, όταν και σήκωσε στο πόδι στο πόδι ολόκληρο το κοινό του  Παλλάς. Τον Απρίλη του 2018 λόγω αδυναμίας έκδοσης βίζας για την συμπατριώτες μουσικούς της οι εμφανίσεις της ακυρώθηκαν. Το Σάββατο της 8ης Δεκεμβρίου (προηγήθηκε η Θεσσαλονίκη μια μέρα πριν), η ξεχωριστή αυτή περίπτωση καλλιτέχνιδας έδωσε ένα μοναδικό show στο Fuzz και ξεπέρασε κάθε μου προσδοκία για μια καλή συναυλία. Η γυναίκα είναι γεννημένη για το σανίδι. Τεράστια καλλιτεχνική περσόνα, γέμισε πραγματικά την σκηνή για 2 ώρες με την υπέροχη-αψεγάδιαστη φωνή της αλλά συνδυάζοντας και τις ικανότητες της στην υποκριτική και το χορό!
Μιλάμε για απίστευτη επικοινωνία με το κοινό, συνεχή επαφή (ακόμα και προσωπική, δείχνοντας με το δάχτυλο), ζητώντας την συνδρομή μας στο τραγούδι ή ακόμα περισσότερο την ενίσχυση μας με  παλαμάκια. Σκέρτσο, νάζι, παιδικότητα και στο επόμενο γύρισμα ή τραγούδι, σοβαρή, επιβλητική, μυστικιστική, μαγευτική. Για πολλά χρόνια πριν την κυκλοφορία του πρώτου της άλμπουμ η Hindi Zahra είχε “χτίσει” το όνομα της στις σκηνές του Παρισιού αλλά και άλλων Ευρωπαϊκών πόλεων και φυσικά του Μαρόκο της πατρίδας της.
Για αυτό έγινε γνωστή, για την παρουσία της στο σκηνή και αυτό απέδειξε για άλλη μια φορά το βράδυ του Σαββάτου στο όχι γεμάτο Fuzz (ίσως λόγω εισιτηρίου). Τα τραγούδια των 2 άλμπουμ της (“Handmade”-2010, “Homeland”-2015)  αποδόθηκαν εξαιρετικά, πολύ ανώτερα και εμπλουτισμένα σε σχέση με τις studio ηχογραφήσεις της και σίγουρα πιο ροκ. Πολυπολιτισμική μουσική, συνδυάζει την παράδοση του Μαρόκο με τη jazz, τα blues, ένα απίστευτο μεθυστικό χαρμάνι ήχων!
Στα 2 hits της στην Ελλάδα έγινε πανικός, το “Beautiful Tango” λίγο μετά την μέση του set, και το “Stand up” ξεσηκωτικό στο τέλος, σε μια 10λεπτη εκτέλεση. Σε κάθε περίπτωση, από την αρχή μέχρι το τέλος, η Hindi Zahra και οι εξαιρετικοί μουσικοί της (υπεράνω κριτικής η τετράδα) δεν άφησαν ούτε λεπτό να βαρεθεί το κοινό ή έστω να κατέβει η διάθεση του. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω καλύτερο σημείο, μιλάμε για φοβερά πράγματα….με το πρώτο μέρος να έχει περισσότερο blues rock ύφος και το δεύτερο πιο ethnic χαρακτήρα.
Η διαφήμιση της εταιρίας παραγωγής λίγες μέρες πριν το Live, ανέφερε: “O τυφώνας Hindi Zahra επισκέπτεται και πάλι την χώρα μας”. Αλήθεια έλεγε.

Σπάνια βραδιά.