Βrian De Palma Top Ten

Ο Brian De Palma ήταν μέχρι και το 1998 που έκανε το “Snake Eyes” ο αγαπημένος μου σκηνοθέτης όλων των εποχών. Μπορεί να μιμήθηκε τον Χίτσκοκ, και το σκηνοθετικό του στυλ να θεωρείται πλέον ξεπερασμένο όμως για 25 χρόνια δεν έπαψε να απασχολεί έντονα τον κινηματογραφικό κόσμο ακόμη και με τις αποτυχίες του (βλ.The bonfire of the vanities του 1990).O Ταραντίνο του αφιερώνει ολόκληρες σκηνές και είναι ένας από τους τεράστιους σκηνοθέτες των 70΄ς άσχετα αν δεν έφτασε ποτέ την επιτυχία των υπολοίπων (Spielberg, Coppola,Scorsese). Τελευταία ευκαιρία που του έδωσα ήταν το 2006 με την «Μαύρη Ντάλια» όπου στο πρώτο 5λεπτο βούλιαξα στο κάθισμα μου γιατί δεν μπορούσα να κοιτάξω τους υπόλοιπους στα μάτια. Τους είχα υποσχεθεί ότι αυτή την φορά «το’χει» και ότι θα τα καταφέρει όπως παλιά...Τέλος πάντων.

Σας παρουσιάζω μετά από πολύ σκέψη τις δέκα καλύτερες ταινίες του πρώην αγαπημένου μου σκηνοθέτη. 

Phantom of the paradise 1974 Fantasy Comedy Drama

Αλληγορική ροκ όπερα βασισμένη στο Φάουστ. Απόλυτα προσωπικό σκηνοθετικό ύφος, χρώματα παντού, φοβερή μουσική και χιούμορ. Είχα την τύχη να τη δω σε φεστιβάλ ταινιών τρόμου και λοιπών cult καταστάσεων στο ΑΛΦΑΒΙΛ. Ανεπανάληπτη εμπειρία!

Highlights: Παρωδία της σκηνής του μπάνιου του Ψυχώ.

Δείτε το τρέιλερ

 

Blow out 1981 Mystery Thriller

Πολιτικό θρίλερ. Μυστήριο και ρομαντισμός σε μια σκοτεινή ταινία. Μελαγχολική ερμηνεία από τον Τραβόλτα. Όσα rewind και εάν έκανα στο φινάλε δεν το χόρτασα ποτέ… ούτε κατάφερα να το αλλάξω. Steadicam χρήση πρώτη φορά για τον De Palma.

Highlights: Το φινάλε.

Δείτε το τρέιλερ

 

Dressed to kill 1980 Mystery Thriller

Ερωτικό θρίλερ, πολλά χρόνια πριν το Βασικό Ένστικτο. Κλασικός De Palma της χρυσής περιόδου με πολλές σκηνές ανθολογίας. Ασανσέρ, μουσείο, τραίνο, γραφείο.

Highlights: Η σκηνή στο μουσείο έχει ένα μυστικό!

Δείτε το τρέιλερ

Carrie 1976 Horror Thriller

Κλασική ταινία τρόμου και πολύ καλή μεταφορά βιβλίου του Stephen King. Δυνατή ταινία στην οποία τα κάνει όλα: κάμερα γύρω-γύρω όλοi, οθόνη χωρισμένη στα 2, slow motion σε σκηνές έντασης, εφιαλτικό φινάλε.

Highlights: Ολόκληρη η ταινία.

Δείτε το τρέιλερ

Body Double 1984 Crime Drama Mystery

Ο Δεσμώτης του Ιλίγγου και ο Σιωπηλός Μάρτυρας συνδυάζονται αλά De Palma στην καρδιά των 80’s. Ερωτικό θρίλερ με ξανθιές, μελαχρινές και ένα τρυπάνι!

Highlights: Το τρυπάνι, το Relax (των Frankie goes to Hollywood) και η Melanie Griffith.

Δείτε το τρέιλερ

Scarface 1983 Crime Drama

Super classic remake, με ένα Αλ Πατσίνο φωτιά και λάβρα! Άνοιγμα στο mainstream, βία, ναρκωτικά και πολύ πάθος! Πάθος στις ερμηνείες, στο σενάριο, στο φινάλε. Η άνοδος και η πτώση του Tony Montana θα φοριέται για πάντα σε μπλουζάκι.

Highlights: Ο Αλ Πατσίνο.

Δείτε το τρέιλερ

Carlito’s way 1993 Crime Drama

Για άλλη μια φορά το δίδυμο De Palma - Al Pacino πιάνει φοβερή απόδοση! Το σενάριο είναι ο Scarface από την ανάποδη αφού το μόνο όνειρο είναι η αφίσα! Συγκινητικό ως και η τελευταία πραγματικά “μεγάλη ταινία” του.

Highlights: Η σκηνή στο μπιλιαρδάδικο, και η τελική σκηνή καταδίωξης.

Δείτε το τρέιλερ

Sisters 1973 Horror Thriller

Η αρχή για ένα μεγάλο δημιουργό. Delete σε ό,τι είχε κάνει μέχρι τότε και ξεκίνημα για ένα στυλ που κατηγορήθηκε ως απομίμηση του Χίτσκοκ.

Highlights: Η σκηνή με το μαχαίρι.

Δείτε το τρέιλερ

The untouchables 1987 Crime Drama History

Ιστορική γκανγκστερική περιπέτεια με θέμα τον Αλ Καπόνε και τον Elliot Nes που τον συνέλαβε. Μεγάλη εμπορική επιτυχία και το μοναδικό Όσκαρ (β’ ρόλου) για τον Sean Connery.

Highlights: Η σκηνή στις σκάλες με το καρότσι (ρεσιτάλ slow motion), ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο με το ρόπαλο.

Δείτε το τρέιλερ

Mission Impossible 1996 Action Adventure Thriller

Του ταίριαξε γάντι η φάση αφού όλη η ταινία αφορά μεταμφιέσεις, προδοσίες, το “είναι” και το “φαίνεσθαι”, απάτες, ανατροπές κλπ. Τα πήγε καλά γιατί τα έχει ξανακάνει όλα στις υπόλοιπες ταινίες της λίστας. Απλώς εδώ είναι πιο καλογυαλισμένα τα πράγματα, με βλέμμα στα ταμεία.

Highlights: Η σκηνή με τον κρεμασμένο Τομ Κρουζ, λίγα εκατοστά από το έδαφος!

Δείτε το τρέιλερ

Classics: Carrie (1976) Thriller, Horror

Η ταινία που καθιέρωσε τον De Palma και συμπεριλάμβανε όλα τα φετίχ του και όλα όσα τον έκαναν να ξεχωρίζει, δεν είναι άλλη από το “Carrie” του 1976. Η πρώτη ever κινηματογραφική μεταφορά βιβλίου του Stephen King, μια horror ταινία φτιαγμένη για να αντέξει στο χρόνο και να αποτελεί αντικείμενο μελέτης και συζήτησης, όχι μίμησης όμως. Γιατί μπορεί ο De Palma να ξεσήκωσε ένα κάρο τεχνικές και σενάρια από τον Χίτσκοκ (ειδικά της Αμερικανικής/εμπορικής περιόδου και την κορυφαία “Ο Δεσμώτης του Ιλίγγου”) και να κατηγορήθηκε για αυτό, όμως ποτέ κανείς δεν μιμήθηκε τον ίδιο, ακριβώς λόγω της ιδιαίτερης σκηνοθεσίας του.

Η Carrie είναι μια αποξενωμένη μαθήτρια, μοναχική, μόνιμα αντικείμενο χλευασμού. Μεγαλώνει με την θεούσα και ψυχικά διαταραγμένη μητέρα της. Οι ιδιαίτερες τηλεπαθητικές της ικανότητες θα αποδειχθούν τραγικά μοιραίες, όταν μια φάρσα θα κάνει τα πράγματα να ξεφύγουν από κάθε έλεγχο. Ο De Palma έχοντας στη διάθεσή του ένα φοβερό καστ (μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για τον άνθρωπο που ανακάλυψε τον De Niro), δηλαδή τους John Travolta, Amy Irving, Piper Laurie (υποψήφια και για Όσκαρ) και την εκπληκτική Sissy Spacek, μεγαλουργεί. Η πρωταγωνίστρια του έκανε audition για τον ρόλο της Sue, όμως ο De Palma ήξερε τι ήθελε και αποδείχθηκε σωστός.

Όποτε λοιπόν, θα μπορούσαμε να πούμε ότι με δεδομένες τις πολύ καλές ερμηνείες, ο De Palma δίνει τεράστιο βάρος στη σκηνοθεσία του και πρωτοπορεί. Έντονα χρώματα, φοβερή φωτογραφία. Δεν διστάζει να ξεκινήσει με σκηνή με γυμνό, που ειδικά για την εποχή του ήταν πολύ προχωρημένο και μπορούσε να απωθήσει το κοινό. Χρησιμοποιεί στο ίδιο πλάνο διπλό φακό, παρουσιάζοντας ταυτόχρονα πεντακάθαρη και τη δράση που βρίσκεται

σε δεύτερο πλάνο.Χωρίζει την οθόνη στα δυο (σήμα κατατεθέν του) στην θρυλική σκηνή της βραδιάς του χορού. Στροβιλίζει την κάμερα γύρω από τους πρωταγωνιστές του, ζαλίζοντας το κοινό, μεταφέροντας όμως με μοναδικό τρόπο την αίσθηση ευφορίας που επιθυμεί την συγκεκριμένη στιγμή. Χρησιμοποιεί το slow motion αριστοτεχνικά, παρατείνοντας την αγωνία ή δημιουργώντας έντονα συναισθήματα, ενώ πολλές φορές και με τα λίγα μέσα της εποχής ξεκινάει “τραβώντας” από ψηλά για να δείξει σε ένα μακροσκελές πλάνο τη δράση που λαμβάνει χώρα.

Όσο για το εφιαλτικό φινάλε , αποτέλεσε τον μπούσουλα για πολλές παραγωγές των 80’s αλλά και για τον ίδιο (“Προετοιμασία για έγκλημα” – 1980).

Σκηνοθεσία, σενάριο, ερμηνείες, αίμα, αγωνία, εφιαλτική ατμόσφαιρα, soundrack, όλα στο κόκκινο! To “Carrie” είναι ένα σκηνοθετικό και εικαστικό αριστούργημα που θα παραμείνει για πάντα μια απολύτως ολοκληρωμένη ταινία τρόμου. 

Δείτε το τρέιλερ εδώ

Rocking in the brain

Στο blog αυτό θα δίνω απαντήσεις σε ερωτήσεις του στυλ:

"Είδες τίποτα καλό τελευταία; Τι ακούς αυτό τον καιρό; Πήγες σε κάνα καλό live; Πες καμμιά καλή ταινία..."
Σκέφτηκα με λίγα λόγια να μοιραστώ μαζί σας τις μουσικές που μου αρέσουν, τις ταινίες που βλέπω και κάποια live που πηγαίνω.
Σιγά τα αυγά θα μου πείτε. Προκειμένου όμως να πρήζω τη γυναίκα μου (τρέξε να ακούσεις... μα καλά δε θυμάσαι την ανάλυση στον David Lynch που σου είχα κάνει πριν 7 χρόνια; ...πω πω ξέρεις ποιοί έρχονται... κτλ) και επειδή ώρες ώρες νιώθω ότι θα σκάσω αν δεν τα πω, θα τα μοιραστώ στο internet.
Μουσική, ταινίες, live ανταποκρίσεις, λίστες, αφιερώματα, horror ενημέρωση και ό,τι άλλο προκύψει λοιπόν, βάσει του δικού μου γούστου. Αν αρέσουν γενικότερα, μια χαρά!
Εκτός από τις προτάσεις μου, σκέφτομαι που και που να ρίχνω και λίγο κράξιμο. Για παράδειγμα τις προάλλες ξεκινήσαμε το Olympus has fallen. Φυσικά ήξερα τι πρόκειται να δούμε αλλά δεν περίμενα και αυτό που συνέβη. Στο 15λεπτο πάνω ακούστηκε ένα τσιιφφφφ ...φφφ... από το πίσω μέρος του κεφαλιού μου και διεκομίσθη στο Σισμανόγλειο.
Διαγνώστηκα με "Οξεία Αμερικλανίτιδα" σε αρχικό στάδιο. Δεν πρέπει να ξανακούσω Αμερικανικά πατριωτικά εμβατήρια ποτέ! Όπως καταλαβαίνετε αυτό είναι το soundtrack της ταινίας. Φανταστείτε να τη δείτε ολόκληρη! Ξεκινάς πουσάπς στο σαλόνι φωνάζοντας συνθήματα πεζοναυτών, ντύνεις τη γυναίκα σου μαζορέτα και γιούργια για burgers και cokes στο πλησιέστερο fast food! Έχω διαφύγει τον κίνδυνο αλλά πρέπει να το προσέξω στο μέλλον.
Δεν σας κρύβω πάντως, ότι ήταν δύσκολη απόφαση. Για του λόγου το αληθές παραθέτω τον εξής διάλογο που έλαβε χώρα μεταξύ του συντηρητικού εαυτού μου και του παιδιού που στην πραγματικότητα είμαι (όπως μεταξύ μας και η μεγάλη πλειοψηφία των ανδρών):
- Τι θα κάνεις;
- Blog.
- Με τι θέμα;
- Μουσική, ταινίες, τέτοια ξέρεις.
- Δεν κάνεις πλάκα;
- Όχι.
- Μα καλά, δεν ντρέπεσαι κοντά σαράντα χρονών (παρά κάτι ψιλά) γομάρι να ενθουσιάζεσαι και να θες να γράψεις για ένα κορεάτικο θρίλερ του 2008; (όντως θα το κάνω, αχ πως με ξέρεις...)
- Τι να ντραπώ ρε. Εδώ δεν ντρέπομαι που περιμένω πότε θα ξανάρθουν οι Judas Priest. Που ανυπομονώ για Blood Ceremony το χειμώνα! Να ντραπώ να τα μοιραστώ; Όχι βέβαια. Να ντραπώ να περιγράψω πόσο "μεγάλη" ταινία είnαι το Carlito's Way του De Palma; ΟΧΙ! Η τέχνη και η διάδοσή της δεν είναι κάτι για να ντρέπεσαι.
- Κατά πρώτον, δεν σε είπα "ρε" και κατά δεύτερον ποιος είναι ο De Palma;
ΠΑΦ!!! Του την έχωσα. Και μετά από 5- 6 μπούφλες τον έδιωξα και από το σπίτι. Ακούς εκεί ποιος είναι ο De Palma!
Α ναι, ξέχασα κάτι σημαντικό. Είμαι metalhead και proud of it αλλά όχι μόνο. Τα γούστα μου κινούνται από classic rock, hard rock, heavy metal (traditional, epic, power) doom, stoner, occult rock (το αγαπημένο μου!) psychedelic, aor έως και blues, folk, indie, chamber pop (α καλό ε;) pop (τύπου Lana del Ray, Marina and the diamonds κλπ), alt. country, garage, neosoul, ethnic και ό,τι άλλο βρω ενδιαφέρον. Και φυσικά δεν λείπει η ελληνική μουσική σαν τον Θανάση Παπακωνσταντίνου, Νίκο Πορτοκάλογλου, Φοίβο Δεληβοριά...
Καλή ανάγνωση,

High Voltage

The Prowler (1981) Horror, Thriller

Σκηνοθεσία: Joseph Zito

Σενάριο: Glenn Leopold, Neal Barbera, Mark Edward Edens, Michael Edens, Sarah Higgins
Πρωταγωνιστούν: Vicky Dawson, Christopher Goutman, Lawrence Tierney κ.α. Διάρκεια: 1h:29’ Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου, η Rosemary θα ζητήσει από τον φίλο της να χωρίσουν, εφόσον εκείνος υπηρετεί και αργεί να επιστρέψει. Το 1945 αυτή και ο νέος της φίλος θα δολοφονηθούν με τσουγκράνα  από έναν ντυμένο με στρατιωτική στολή αδίστακτο δολοφόνο, κατά τη διάρκεια της γιορτής αποφοίτησης. Όταν μετά από 35 χρόνια θα ξαναγίνει χορός αποφοίτησης στην πόλη Avalon Bay της California, ο Prowler είναι πάλι εκεί για να αφήνει τριαντάφυλλα (Roses) στα θύματά του. Το “The Prowler” είναι ένα σπουδαίο slasher από τις αρχές των 80’s, με εντυπωσιακές ως προς την ταχύτητα και την οργισμένη εκτέλεση δολοφονίες (είναι σύντομες και ακριβείς!), ένα απλό και τίμιο σενάριο –υπόβαθρο, Brian de Palma ατμόσφαιρα και τέσσερις αξέχαστους χαρακτήρες. Με σειρά προτεραιότητας /συμπάθειας: 4. Ο Mark (Christofer Goutman), βοηθός σερίφη, καλός χορευτής αλλά μέτριος, έως κακός επαγγελματίας. 3. Η Pam (Vicky Dawson), καψουρεμένη διοργανώτρια χορού που δεν μασάει σχεδόν τίποτα. 2. Ο “Prowler”, φοβερή φιγούρα δολοφόνου. 1. Ο καλύτερος ρεσεψιονίστ που έχει υπάρξει ποτέ! (Με μεγάλη διαφορά από τον δεύτερο) σε μια 5λεπτη ξεκαρδιστική σκηνή.   Μυστήριο, αγωνία και ένας ιδιαίτερο serial killer σε ένα δυνατό slasher. 7/10 Imdb link: https://www.imdb.com/title/tt0082951/?ref_=nv_sr_1   (Πηγές: Imdb, Wiki) Δείτε το τρέιλερ εδώ.