Παρασκευή, 8 Νοεμβρίου 2019

Running Wild – Death or Glory (1989) Heavy Metal


Το πειρατικό ξεκίνησε το ταξίδι του το 1986 με το “Under Jolly Roger”. Ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή για τον RocknRolf και την (εκάστοτε) παρέα του. Μετά από δύο πολύ καλά σκοτεινά speed metal album, φανερά επηρεασμένοι από τους Judas Priest (μέχρι και το όνομα τους…), έπρεπε να ξεχωρίσουν και να βάλουν την πειρατική θεματολογία στα τραγούδια και το ύφος τους. Το “Port Royal” που ακολούθησε το 1988 επιβεβαίωσε ότι έχουν βάλει πλώρη για τα υψηλά κλιμάκια του Metal (με “Conquistadors” μέσα…), και έτσι το 1989 βρέθηκα στο Rock City ( α ρε Lord…) την πρώτη μέρα κυκλοφορίας του “Death or Glory” με το υπέροχο εξώφυλλο! 
Η βελόνα επέστρεφε συνεχώς στο πρώτο τραγούδι, μου πήρε κάνα δίωρο μέχρι να ακούσω το “Renegade”. Αυτομάτως το χέρι μου τοποθετούσε ξανά την βελόνα στο “Riding the Storm”. Το απόλυτο πειρατικό metal τραγούδι, σήμα κατατεθέν της μπάντας, ορμητικό, προκαλώντας συναισθήματα ελευθερίας και αισιοδοξίας, με ένα ρεφρέν έκσταση, είναι αυτό που με κάνει να το θεωρώ το καλύτερο Running Wild άλμπουμ! Δεν το πίστευα!

Φυσικά με ένα τραγούδι δεν είναι εύκολο να ανέβει ένας δίσκος τόσο ψηλά στην εκτίμηση μου. Μόνο ύμνοι ακολουθούσαν: “Running Blood”, “Bad to the bone”, “Marooned” μερικοί από αυτούς, και το έπος “Battle of Waterloo”, από τα καλύτερα που έχουν γράψει! 

Η συνέχεια και ειδικότερα τα ‘90s επιφύλασσαν πολλές ακόμα μεγάλες στιγμές, όμως η καρδιά μου είναι πάντα εκεί “Face in the wind were riding the storm, well stay our course whatever will come”! Τότε που ο τρίτος όροφος μιας πολυκατοικίας στα Πατήσια είχε μετατραπεί σε “Royal Fortune”, και ένας δεκαπεντάχρονος σε “Black Bart” χάριν στους τρομερούς Γερμανούς και την έμπνευση τους!    


Εταιρία: Noise

Ημερομηνία: 8.11.1989


 

Cosmic Shadows – In a cave (EP) (2019) Psychedelic Rock


Οι Cosmic Shadows, με σήμα τον 60’s made ιπτάμενο δίσκο, είναι ένα σχήμα που δημιουργήθηκε το 2017, και αποτελείται από τους John Mitropoulo (guitar/vox), Jason Degleris (guitar/keyboards), Kostis Kappa (bass/vox) και Stathis Psychis  (drums). 

Παίζουν Garage/psych με έντονες surf επιρροές, και ιδιαίτερα προσεγμένα psych φωνητικά! Το πρώτο τους EP, λέγεται “In a cave” και κυκλοφόρησε το 2019.

Τι συμβαίνει με το “In a cave”; Είναι σαν συνδυάζονται το παρελθόν και το μέλλον της ψυχεδέλειας. Στα δικά μου αυτιά αντήχησαν οι Shadows (χωρίς Cliff !) να συνδυάζονται με την αγάπη και της ίδιας της μπάντας, τους Dead Ghosts. Επίσης, αν ποτέ έρθουν οι Mystery Lights, θα αποτελέσουν ιδανικό συνδυασμό.

Το σημαντικό είναι ότι το αποτέλεσμα ακούγεται οικείο και εθιστικό, και αποτελεί ένα καλό πρώτο βήμα για την μπάντα. 

 Ημερομηνία: 1.3.2019

 Recorded: By John Vulgaris at Electric Highway Studio in Athens, GR

 

 

Calvaire (2004) Horror


Σκηνοθεσία: Fabrice du Welz

Σενάριο: Romain Protat, Fabrice du Welz

Παίζουν: Laurent Lucas, Brigitte Lahaie, Gigi Gursigni κ.α.

Διάρκεια: 1h:28m  
Βρισκόμαστε στο Βέλγιο. Ο Marc Stevens είναι ένας περιπλανώμενος τραγουδιστής σε στυλ-καμπαρέ, που κάνει παραστάσεις σε γηροκομεία. Ενώ ταξιδεύει προς μια παράσταση για έναν γάμο, μια βλάβη του κινητού σπιτιού/φορτηγού του θα τον οδηγήσει σε ένα απομονωμένο χωριό. Εκεί θα ζητήσει βοήθεια στην τοπική ταβέρνα και θα την λάβει από τον ιδιοκτήτη της Paul Bartel. Θα το μετανιώσει για πάντα….
Το “Calvaire” του Βέλγου Fabrice du Welz θα μπορούσαμε να πούμε ότι κατατάσσεται στο κύμα του Γαλλικού κύματος extreme horror (θυμηθείτε εδώ το σχετικό αφιέρωμα) αν και δεν είναι τόσο αιματηρό και gory, και αποτελεί μια ιδιαίτερη ατμοσφαιρική Ευρωπαϊκή προσέγγιση των ταινιών τρόμου τύπου Hillbilly-Crazy-οικογενειών (π.χ. “The Texas Chainsaw Massacre”, “U Turn” κτλ).
O Marc, αν και όχι ιδιαίτερα αγαπητός σαν χαρακτήρας, είναι ο μόνος φυσιολογικός στο χωριό που θα αναγκαστεί να σταματήσει για να επισκευάσει το φορτηγάκι του. Φυσικά δεν το γνωρίζει και ελπίζει σε κάθε νέα συναναστροφή/γνωριμία να μην είναι έτσι, τα γεγονότα όμως θα τον διαψεύσουν και θα βρεθεί δέσμιος των ορέξεων ανώμαλων και διεστραμμένων χωρικών! Απλή ιστορία, πανέμορφα δοσμένη, με ομιχλώδη χειμωνιάτικα τοπία που θα σας κάνουν να πουντιάσετε…
Το “Calvaire” έχει μικρή διάρκεια, σωστό ρυθμό και μοντάζ, και φοβερή κινηματογράφηση. Το νου σας για την χορευτική-παρανοϊκή σκηνή με το πιάνο, καθώς και για την από ψηλά έντονα βίαιη και εξωφρενική σκηνή στο σπίτι, πριν το φινάλε…
Αν σας αρέσουν οι ενοχλητικές ταινίες – disturbing είναι ο σωστός όρος, ακούγεται πιο ωραίο (!), τότε θα το λατρέψετε.
Σίγουρα δεν θα δείτε ποτέ ξανά με ίδιο μάτι τις αγελάδες και τα γουρούνια και δεν θα ξανακούσετε ποτέ με τον ίδιο ενθουσιασμό το “Gloria” του Van Morrison. Ενθουσιασμός, ένα συναίσθημα που παίζει σημαντικό ρόλο στο “Calvaire”…αλλά αρκεί…απλά δείτε το….

7,5/10 

(Πηγές: Imdb, Wiki)

Imdb link: https://www.imdb.com/find?ref_=nv_sr_fn&q=calvaire&s=all