Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου 2015

Gone girl (2014) Thriller Mystery



Παρακολουθώ τον Fincher, τον Aronofsky και τον Burton από την αρχή της καριέρας τους.
Ο Aronofsky, με μια αψεγάδιαστη πεντάδα  ταινιών με έκανε να ψάχνομαι για το τι ακριβώς ήθελε να κάνει με το "Noah". Συγχωρείται λόγω πρότερου έντιμου βίου και παραμένει υψηλά στους αγαπημένους μου σκηνοθέτες. Ο Tim Burton έχει μαλακώσει αρκετά τα τελευταία χρόνια για τα γούστα μου και από ότι φαίνεται το πρόσφατο “Big eyes” δεν θα με κάνει να αλλάξω γνώμη.
Ο Fincher μπορεί να εμπορευματοποιήθηκε, μπορεί να έκανε το συμπαθητικό “Benjamin Button” για το πολυπόθητο αγαλματάκι, όμως αποτελεί σταθερή αξία, συναρπαστικών δημιουργιών. Από το “Seven” στο “The Social Network” και από το “Fight Club” στο “Zodiac”, το όνομά του αποτελεί εγγύηση για πολλά εισιτήρια αλλά και για ποιότητα.
Με το “Gone Girl” κάνει την καλύτερη ταινία του 2014, αποσπά την εκπληκτική ερμηνεία της Rosamund Pike και δίνει (όπως είχε κάνει και με το "Seven") άλλο ένα σταθμό στην ιστορία των thriller, αξιοποιώντας ένα μυθιστόρημα της Gillian Flynn (δεν το έχω διαβάσει αλλά φαντάζομαι ότι θα είναι πολύ καλό).
Ο Nick και η Amy ζούνε ένα προβληματικό γάμο. Έντονες προσωπικότητες και οι δυο, ερωτεύθηκαν, παντρεύτηκαν και πλέον το ξεπέρασαν… Στην 5η επέτειο του γάμου τους, η Amy εξαφανίζεται. Έτσι ξεκινάει ένα καρναβάλι των μέσων μαζικής ενημέρωσης για την εξαφάνιση της πολυαγαπημένης συγγραφέως παιδικών βιβλίων Amy, ενώ όλες οι υποψίες θα πέσουν στον Nick.
Το “Gone Girl” έχει όλο το πακέτο! Είναι από τις ταινίες που σε κρατάνε από το πρώτο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο (κυριολεκτικά). Ο Fincher δημιουργεί μια σκοτεινή ατμόσφαιρα όπως μόνο αυτός ξέρει αλλά έχει ένα τεράστιο πλεονέκτημα. Ένα οσκαρικό-υποδειγματικό σενάριο.
Οι διάλογοι είναι μαχαίρια στην καρδιά, οι αποκαλύψεις διεστραμμένες και οι χαρακτήρες αναλύονται σε βάθος.
Στο “Gone Girl” ο Fincher δεν αστειεύεται και κάνει μια ταινία πάνω στις λεπτομέρειες. Όχι για το τέλειο έγκλημα και ούτε για τον τέλειο γάμο. Εξάλλου, κανένα από τα δύο δεν μπορεί να υπάρξει. Ο Fincher αναλύει τις λεπτομέρειες του «φαίνεσθαι» και του «είναι», της πραγματικότητας πίσω από τις μάσκες που δεν θέλεις να αποδεχθείς.
Ήρθε η ώρα, λοιπόν…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου