Τρίτη, 14 Μαΐου 2019

The Steams, Colorgraphs @ Crust 12.5.2019


Έντονο Διονυσιακό Γλέντι!

Δεύτερο tour για το “Wild Ferment” και οι The Steams, συνοδευόμενοι από την Colorgraphs, επισκέφτηκαν Βόλο, Γιάννενα, Θεσσαλονίκη και Σόφια(!), για να καταλήξουν για άλλη μια φορά στο φιλόξενο υπόγειο του Crust.
Όπως και την προηγούμενη φορά η επιτυχία διάδοσης του φοβερού ντεμπούτου τους σε συνδυασμό με την κούραση του ταξιδιού, αλλά και την χωρητικότητα του χώρου που διαμορφώνει μια φανατική / fan base κατάσταση, δημιούργησαν τις κατάλληλες συνθήκες για να δώσει η μπάντα ένα εξαιρετικό live! Και ποιο live των The Steams όμως δεν είναι ξέφρενο, ξεσηκωτικό, αληθινό; Η απάντηση είναι κανένα. Είτε παίζουν μπροστά σε χιλιάδες ανοίγοντας για μεγάλα ονόματα (με το καλό και στους Cure), είτε σε 50 ταλιμπανέζους που τραγουδάμε κάθε στίχο του “Amdajitr (The Odyssey of Young)” , δεν χαρίζονται…Όπως είχα γράψει, ενθουσιασμένος τον Σεπτέμβρη του ’18, τα παιδιά αυτά, έχοντας ως βάση το εκπληκτικό υλικό και το τρομερό δέσιμο που μεταφέρεται με την εκρηκτική σκηνική τους παρουσία, έχουν αλλάξει κατηγορία. Είναι πλέον συγκρότημα καρδιάς και κορυφή για τον heavy-psych rock ήχο της χώρας μας!
H Colorgraphs ανέβηκε στην σκηνή στις 22:30 και ήταν μια έκπληξη για μένα. Κομψή, λιτή και απέριττη, παρουσίασε μόνη της την μουσική της (ψηφιακό ντεμπούτο “Gradients”), μέσω lap top και λοιπών ηλεκτρονικών μέσων! Εντυπωσιακή φωνή, μουσική noir επηρεασμένη από Portishead, και γενικότερα πολύ ατμοσφαιρικό, έως και καθηλωτικό αποτέλεσμα. Ως γνωστόν παρακολουθώ και απολαμβάνω doom, stoner, hard rock, classic rock, και γενικά ότι έχει τον ήχο και το feeling της δεκαετίας που γεννήθηκα, είτε του τότε (μέχρι και με “Dancing Queen” από Abba συγκινούμαι…ο καψερός) είτε του τώρα. Είναι ξεχωριστές οι στιγμές που κάτι θα με ταξιδέψει, χωρίς να ανήκει στο συγκεκριμένο χώρο, και η Colorgraphs το κατάφερε με άνεση. Ο συνδυασμός που μου ήρθε στο μυαλό απολαμβάνοντας την να λικνίζεται με τα jazzy-alternative τραγούδια της, ήταν ότι άκουγα Portishead με την φωνή της Kovacs και την αισθητική της Siouxsie Sioux. Η πρώτη μου επαφή με την Colorgraphs (Σήλια Τσιούφη), μου άφησε θετικότατη εντύπωση, ως μια δυνατή ερμηνεύτρια με πολύ ενδιαφέρον υλικό. Εντυπωσιακή και η αποχώρηση της από την σκηνή! 
23:15 περίπου και μετά από ένα μικρό ατύχημα με ένα σπασμένο φως, κάτι μπουκώματα των ηχείων, και παραγγελιές Captain Morgans είχε φανεί ότι θα έχουμε πάρτι. Η επιστροφή στην έδρα τους μπροστά στο γεμάτο από “Everlasting” φίλους, έδωσε φτερά στους The Steams και με το “Black Sand” να δίνει το σύνθημα, άλλο ένα Διονυσιακό γλέντι στήθηκε! Δεν γίνεται να μην χορέψεις στο “Fjordian Blue”, πόσο περισσότερο όταν ο Πάνος στα φωνητικά συνοδεύεται από την Colorgraphs. Δεν μπορώ να μην ανάψω τσιγάρο στο “The Drought”. Είναι τόσο dark, τόσο δυνατό. Δεν μπορείς να μην χτυπήσεις ρυθμικά παλαμάκια στο riff του “The Harvest”. Και δεν γίνεται να κλείσουν live χωρίς το “Ephemeral Joys”. Το υλικό του “Wild Ferment” είναι πλέον κλασσικό και το βράδυ της Κυριακής παραδοθήκαμε για άλλη μια φορά στην εκστατική απόδοση του συγκροτήματος επί σκηνής! Με διάθεση, ενέργεια, φοβερές ατάκες για νερό Βουλγαρίας και Game of thrones προφητείες, στο καπάκι μας έστελναν με έπη όπως το “Perfect Storms for Afar”. 
Με τους The Steams μεθάς, πωρώνεσαι, γουστάρεις. Είναι τόσο όμορφο μια μπάντα να αποδίδει τα μέγιστα στο σανίδι, και για τους The Steams είναι ο φυσικός τους χώρος! Το βράδυ της Κυριακής ήταν άλλη μια σπουδαία εμφάνιση, άλλος ένας λόγος για να είμαι εκεί και την επόμενη φορά. Και την επόμενη…και όσες φορές έχω ανάγκη για ένα αληθινό ROCK live

Bad Boy Bubby (1993) Drama, Comedy, Crime, Horror


Σκηνοθεσία: Rolf de Heer

Σενάριο: Rolf de Heer

Παίζουν: Nicholas Hope, Claire Benito, Ralph Cotterill, Syd Brisbane, κ.α.

Διάρκεια: 1:54


Ο Bubby θα ζήσει για 30 χρόνια παγιδευμένος σε ένα μικρό δωμάτιο σε πλήρη εκμετάλλευση από την μητέρα του. Όταν καταφέρει να ξεφύγει ένας νέος κόσμος απλώνεται μπροστά του και θα πρέπει να ανταπεξέλθει με τα “εφόδια" που έχει πάρει έως εκείνη την στιγμή. 

Όπως καταλάβατε και εάν ήδη ρίξατε μια μιατιά στις φωτογραφίες, έχουμε να κάνουμε με τον ορισμό της cult ταινίας! Για άλλη μια φορά, οι ομάδες του Fb, μου αποκάλυψαν τούτο εδώ το διαμάντι που είναι σαν δύο ταινίες σε μια. Το πρώτο και μικρότερο (τριανταπέντε περίπου λεπτά), εφιαλτικό ενοχλητικό με μονότονα χρώματα, αποτελεί μια short movie τρόμου. Η καθημερινότητα του Bubby θεωρώντας ότι ο πλανήτης έχει προσβληθεί από ιό και η μητέρα του τον προστατεύει, είναι ακραία! Σοκαριστικό το πρώτο μέρος κάνει την ομηρία από τον Buffalo Bill της Σιωπής των Αμνών να μοιάζει με βόλτα στο πάρκο! Και κάπου εκεί με ανορθόδοξο τρόπο, ο Bubby θα δραπετεύσει και διαπιστώσει ότι τα πράγματα δεν ήταν όπως τα έλεγε η μητέρα του. Τα θέματα που απασχολούσαν τον θεατή μέχρι εκείνη την ώρα, όπως η αιμομιξία, η ψυχολογική βία, ο εγκλεισμός, θα δώσουν την θέση τους στην αγάπη, την συμπόνια, την ένταξη των κοινωνικά περιθωριοποιημένων στο σύνολο και την Punk rock μουσική!
Όλα αλλάζουν και τώρα ο Bubby πρέπει να τα βγάλει πέρα στην αληθινή ζωή. Το υπόλοιπο και μεγαλύτερο μέρος την ταινίας είναι μια μοναδική μαύρη κωμωδία, ανθρώπινη, τολμηρή, ένας θρίαμβος της διαφορετικότητας! Ίσως και να νιώσετε δάκρυα να κυλάνε στο μάγουλο σας στο φινάλε.


Τεράστια, πειστική ερμηνεία από τον Nicholas Hope, σε μια ταινία που χρειάστηκε 10 χρόνια συγγραφής σεναρίου και κινηματογραφήθηκε από 32 διαφορετικούς Διευθυντές Φωτογραφίας!

Εναλλακτικό, προκλητικό, πειραματικό, το Bad Boy Bubby σας καλεί να το δείτε!

ΥΓ. Αν αγαπάτε τις γάτες, τα πράγματα είναι λίγο δύσκολα σε 2-3 σκηνές.

8/10

Δείτε το τρέιλερ εδώ

(Πηγές: Imdb, Wiki)




Παρασκευή, 3 Μαΐου 2019

Calibre 2018 Thriller, Drama


Σκηνοθεσία: Matt Palmer

Σενάριο: Matt Palmer

Παίζουν: Jack Lowden, Martin McCann, Tony Curran, Ian Pirie, Kate Bracken, κ.α.

Διάρκεια: 1:41

Ο Marcus θα ζητήσει από τον φίλο του Vaughn, του οποίου η σύζυγος είναι έγγυος στο πρώτο τους παιδί να πάνε για κυνήγι στα Σκωτσέζικα highlands. Μια μοιραία στιγμή θα αλλάξει την ζωή τους και θα τους φέρει σε σημείο να αγωνιστούν για αυτή.
Ταινία του Netflix, το “Calibre” αποτελεί ένα δυνατό κοινωνικό θρίλερ, με έντονα δραματικά στοιχεία αλλά και αρκετή αγωνία. Έχετε βρεθεί στην δύσκολη θέση να  λέτε ναι σε έναν φίλο σας, και την ίδια στιγμή να είστε σίγουροι ότι η καταφατική σας απάντηση θα οδηγήσει σε κακό; Ο Vaughn θα πει το ναι και μετά από μια τραγική στιγμή, το ζευγάρι των φίλων θα βρεθεί εγκλωβισμένο σε μια μικρή τοπική κοινωνία προσπαθώντας να αποφύγει την αποκάλυψη του γεγονότος, που θα προκαλέσει τεράστια αναταραχή.
Αργό, ίσως λίγο προβλέψιμο, το “Calibre” μπορεί να μην αλλάζει τον ρου της ιστορίας των θρίλερ, έχει όμως αρκετά θετικά ώστε να συνίσταται η παρακολούθηση του. Σοβαρή ατμόσφαιρα, ρεαλισμός (στα Highlands επίσης περιμένουν την ανάπτυξη….) και καλές ερμηνείες από όλο το καστ. Σεναριακά, εύκολα μπορεί κάποιος να βάλει τον εαυτό του στην θέση των δύο πρωταγωνιστών και να σκεφτεί πως θα αντιδρούσε σε μια παρόμοια κατάσταση ή τι θα απαντούσε στο ακραίο δίλημμα του τέλους.
Σκωτσέζικο θρίλερ που αξίζει τον χρόνο σας.

6/10

(Πηγές: Imdb, Wiki)
 
Imdb link: https://www.imdb.com/title/tt6218358/?ref_=nv_sr_1?ref_=nv_sr_1